Lębork obchodzi dziś dumnie swoje 685-lecie nadania praw miejskich, które otrzymał 6 stycznia 1341 roku na zamku w Malborku. Akt lokacyjny wystawiony przez Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego zapoczątkował dynamiczny rozwój ośrodka, wyznaczając ramy jego funkcjonowania na prawie chełmińskim.
Przywilej nadany przez Dietricha Burgaffa von Altenburgha był dla ówczesnego Lewinburga rodzajem konstytucji, regulującej sferę gospodarczą, polityczną i społeczną. Dokument precyzyjnie określał wymiary miejskich parcel – każda z nich miała liczyć trzy pręty chełmińskie szerokości (ok. 13 m) i siedem długości (ok. 30,5 m), co dawało powierzchnię ok. 400 $m^2$. Co ciekawe, wzorzec tej dawnej miary, czyli pręt chełmiński, został odtworzony i wyeksponowany na budynku lęborskiego ratusza.
W ramach przywilejów mieszkańcy otrzymali od Zakonu prawo do swobodnej żeglugi po rzece Łebie aż do morza oraz możliwość połowu ryb w jeziorze Łebsko przy użyciu małego sprzętu. Akt lokacyjny regulował także podział zysków z handlu i kar sądowych pomiędzy Zakon, sołtysa i miasto. Niedługo po formalnym powstaniu miasta rozpoczęto kluczowe inwestycje, które do dziś świadczą o jego randze: budowę murów obronnych, zamku oraz kościoła św. Jakuba. Dzisiejsza rocznica to nie tylko wspomnienie historycznego dokumentu przetłumaczonego przez Romana Szmeltera, ale przede wszystkim święto samorządności i wielowiekowej tradycji Lęborka.
