W lęborskim ratuszu gościła niezwykła grupa – absolwenci Liceum Pedagogicznego z rocznika maturalnego 1965. Spotkanie w Sali Rajców, podczas którego wspólnie z burmistrzem Lęborka Jarosławem Litwinem dzielili się wspomnieniami, było okazją do powrotu do czasów nauki w tej zasłużonej dla miasta szkole. Część gości przybyła z różnych stron Polski, m.in. z Warszawy, Kutna i Zgierza.
Liceum Pedagogiczne w Lęborku funkcjonowało w latach 1947-1970 przy obecnej ulicy Marcinkowskiego i było największą placówką tego typu w kraju. Na jego terenie znajdował się kompleks budynków, który obejmował sale lekcyjne, pracownie, aulę, internat, jadalnię, kuchnię oraz sale gimnastyczne. Rozległe tereny wokół szkoły zagospodarowane były na boiska sportowe i tereny zielone. Dla absolwentów była to przede wszystkim przestrzeń młodości – miejsce nauki, przyjaźni i rozwoju talentów.
Integralną częścią liceum była Szkoła Podstawowa nr 2, gdzie przyszli nauczyciele zdobywali praktyczne doświadczenie w pracy z dziećmi. To właśnie tam wielu absolwentów ugruntowało przekonanie o powołaniu do nauczania. Rocznik 1965 szczególnie dobrze wspominał sukcesy sportowe, między innymi mistrzostwo Polski juniorek w piłce ręcznej. Równie ważna była działalność artystyczna – ponadstuosobowy chór i zespoły wokalne, które zdobywały uznanie zarówno w kraju, jak i za granicą. Spotkanie było więc przede wszystkim okazją do odnowienia więzi i wspomnień o nauczycielach, kolegach i wspólnie przeżytych chwilach w miejscu, które odegrało kluczową rolę w ich życiu.
Liceum Pedagogiczne zakończyło działalność w 1970 roku, lecz jego dziedzictwo w postaci wykształconych i zaangażowanych nauczycieli, którzy kształcili kolejne pokolenia, pozostało żywe w Lęborku. Wizyta absolwentów była pięknym świadectwem tego, że historię tworzą ludzie i ich wspomnienia, które potrafią przetrwać próbę czasu.
TAGI: Lębork, Liceum Pedagogiczne, absolwenci, ratusz, wspomnienia, historia miasta
